Een dijk van een leiderschapsprobleem
André Meiresonne - 
Neem nou de luchtvervuiling. Dat is grensoverschrijdend, dat moet je Europees oplossen. Echt iets voor Brussel, zou je zeggen. Maar waar trakteert Brussel ons op? Regelgeving die ervoor zorgt dat wij de huizen die we nodig hebben niet kunnen bouwen! Hoe komt dat? De luchtkwaliteit in die nieuwe wijken komt onder de EU-norm. Hoe komt dat? Doordat de basisluchtkwaliteit in Nederland beroerd is. Hoe komt dat? Voor een groot deel door roet- en stofwolken die uit Vlaanderen en het Roergebied komen aanwaaien. De Belgische en Duitse industrie is verantwoordelijk voor een derde van onze luchtvervuiling. Tel daarbij op onze eigen verkeersvervuiling et voilà: de Raad van State verbiedt bouwen onder verwijzing naar EU-regels. Helemaal volgens de EU-regels, maar tegen onze belangen! Wat blijft hangen? Wij mogen van Brussel geen huizen bouwen...
En de politiek geeft niet de indruk daar echt iets aan te gaan doen. Ja, veel machteloos ‘pleiten in Brussel’. Maakt iemand zich daar wel eens boos? Is het gek dat mensen dan nee stemmen? Waarom niet de boel omdraaien en tegen Brussel zeggen: ‘We willen geen regelgeving die ons belemmert in onze ontwikkeling maar oplossingen die ons verder brengen. Niet hier minder bouwen maar daar minder vervuilen! Typisch zo’n probleem waar we jullie voor nodig hebben. Graag een werkbare oplossing voor die vieze wolken uit het zuiden en het oosten. En zolang die oplossing er niet is bouwen wij huizen volgens onze eigen normen.’
En als Brussel dan terugzegt: ‘Pak eerst je eigen verkeer maar eens aan’, dan wijzen we graag op de 80 km-zones bij onze grote steden. En eisen een roetfilter op alle dieselauto’s en zeggen dat het godgeklaagd is dat de Duitse autolobby dat kan tegenhouden daar in Brussel, terwijl er Franse en Japanse technologie beschikbaar is. Om je dood te schamen: verbieden om huizen te bouwen die hard nodig zijn maar ondertussen niet genoeg doen om het probleem bij de wortel aan te pakken. Dan denk je toch van Brussel en Den Haag: slappe hap? Dan krijg je toch niet het gevoel dat er aan jou wordt gedacht? Dat jouw belangen tellen? Dan neem je folderende politici toch niet serieus? Dan denk je toch: nu hebben ze me even nodig, morgen niet meer.
Tweederde van de mensen heeft geen vertrouwen in de overheid, tweederde van de kiezers is tegen de Grondwet: de politiek heeft een dijk van een leiderschapsprobleem. Mensen voelen zich niet gehoord en niet serieus genomen. Ze geloven het niet meer. Onze premier wordt de Zeeuwse Babbelaar genoemd! Waar is de passie? De wil om te winnen? De dwingende blik van Marco van Basten, zijn lef en zijn speelplezier, dat is nodig. Uitzicht op een aantrekkelijke toekomst waarin we ons niet de kaas van het brood laten eten. Dat vraagt om politici die echt flink zijn. Die begrijpen dat veel mensen bang en boos zijn en dat durven benoemen. Met oplossingen komen waar mensen in kunnen geloven. Geloofwaardige oplossingen van geloofwaardige politici. Politici die stevigheid uitstralen en respect afdwingen, omdat ze – met respect voor anderen – precies zeggen wat ze vinden.
Je kunt heel confronterend zijn als je praat vanuit je hart. Dat voelen mensen, dat accepteren ze. Dan mag je van hen ook de daad bij het woord voegen. Mensen schreeuwen om leiding. Geef ze die leiding. Hou op met aardig gevonden willen worden. Durf te zeggen waar het op staat. Maak Nederland wakker voor wat er gaande is in de wereld en begrijp dat veel Nederlanders daar bang voor zijn. Geef mensen het gevoel dat ze op je kunnen rekenen. Wees betrouwbaar door volstrekt doorzichtig te zijn. Vastberaden en bescheiden. Zodat mensen over de politiek gaan denken: ‘Wat ben ik blij dat ze daar in Den Haag en Brussel al die moeilijke beslissingen nemen..!’
Mr A.A. Meiresonne is strategisch adviseur en verbonden aan De Baak Management Centrum VNO-NCW.
